Theo M. Landmann (ur. 10 lutego 1903 w Gdańsku, zm. 29 maja 1978 w Osnabrück) – niemiecki witrażysta i malarz szkła.

Życiorys Theo M. Landmann w latach 1921–1922 studiował malarstwo u Fritza Pfuhle'a na Wyższej Szkole Technicznej Wolnego Miasta Gdańska. Przez cztery semestry był także wolnym słuchaczem na wydziale architektury i historii sztuki. W 1923 roku uczęszczał do berlińskiej państwowej szkoły artystycznej (Staatliche Kunstschule Berlin) i był uczniem Georga Tapperta i Philippa Francka. Ze względu na trudną sytuację ekonomiczną po hiperinflacji nie był w stanie kontynuować studiów. Po odbyciu stażu w zjednoczonych południowo-niemieckich warsztatach witrażu i mozaiki (Vereinigten Süddeutschen Werkstätten für Glasmalerei und Mosaik) w Solln pod Monachium, w 1925 r. zatrudnił się w zakładzie G. Deppen und Söhne w Osnabrück i pracował tam jako malarz szkła do 1927 r. W latach 1928–1929 był uczniem Jana Thorna Prikkera w Kölner Werkschulen w Kolonii, a od 1929 r. pracował jako niezależny artysta w Osnabrück. W 1939 r. poślubił artystkę-ceramik Ruth Kerckhoff. Po przerwie w czasie II wojny światowej kontynuował samodzielną działalność od 1945 r., a od 1967 r. był także nauczycielem sztuki. Zmarł w 1978 r. w wieku 75 lat. Został pochowany na cmentarzu Heger w Osnabrücku.