Wasilij Aleksiejewicz Kopcow (ros. Василий Алексеевич Копцов, ur. w Tyflisie, zm. 3 marca 1943 w obwodzie charkowskim) – radziecki generał major wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1939).

Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie robotniczej. Skończył szkołę podstawową, w marcu 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji jako żołnierz 450 północno-kubańskiego pułku 3 Brygady Tamańskiej Armii Tamańskiej, uczestnicząc w pochodzie tej armii, a później w walkach na Froncie Południowym. Po zakończeniu wojny uczył się na kursach karabinów maszynowych w Stawropolu i Władykaukazie, następnie w Zjednoczonej Szkole Wojskowej im. WCIK w Moskwie, którą ukończył w 1926 i został dowódcą plutonu 49 pułku piechoty 17 Dywizji Piechoty w Niżnym Nowogrodzie. Od 1925 należał do partii komunistycznej. W 1929 ukończył kursy wojskowo-polityczne w Moskwie i został politrukiem kompanii 1 pułku piechoty 1 Pacyficznej Dywizji Piechoty Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Czerwonego Sztandaru, w 1931 ukończył leningradzkie pancerne kursy doskonalenia kadry dowódczej, po czym został dowódcą kompanii czołgów i później batalionu w 1 pułku czołgów Białoruskiego Okręgu Wojskowego.