Po kwalifikacji przez komisję lekarską został odesłany 2 stycznia 1918 do Stacji Zbornej w Krakowie.
W okresie międzywojennym ukończył studia rolnicze.
W Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie W czasie II wojny światowej był oficerem technicznym Polskich Sił Zbrojnych, służył w 10 Pułku Strzelców Konnych. W stopniu porucznika dowodził plutonem łącznikowym. Następnie awansował na majora. Już po kapitulacji III Rzeszy, samochód, którym jechał, wpadł na minię, a Jerzy Kunachowicz został ranny.
Po wojnie wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie udało mu się ściągnąć także żonę i córkę. Zmarł w Bedford w 1978 roku.
Rodzina Jego córka Barbara, zamężna Brandshaw, została nauczycielką. Mieszkała i pracowała w Bury St Edmunds.
Odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Croix de Guerre 1940 avec palme (Belgia)
Przypisy
Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Belgia) Kategoria:Majorowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Strzelców Konnych (PSZ)