Narodowy Spis Powszechny 1950 – pierwszy po II wojnie światowej spis powszechny w Polsce.

Spis został przeprowadzony 3 grudnia 1950 według stanu o północy z 2 na 3 grudnia 1950, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lipca 1950. Uchwałę w sprawie podjęcia przygotowań do spisu Rada podjęła już 10 sierpnia 1949.

Spis objął cztery bloki tematyczne (spis ludności z uwzględnieniem zawodów, spis zamieszkanych mieszkań, spis zamieszkanych budynków [nieruchomości] i spis gospodarstw rolnych), zawierał m.in. pytania o miejsce zamieszkania w chwili wybuchu II wojny światowej w 1939, fakt uczęszczania do szkoły oraz umiejętność czytania i pisania.

Zgodnie z wynikami spisu, liczba ludności Polski w 1950 wynosiła 25 008 179 osób. Wyniki spisu zostały opublikowane w latach 1954–1959 w 28 tomach.