593–608..
Właścicielką pięciopokojowego mieszkania była wdowa po jubilerze, pięćdziesięcioletnia Anna de Fougerais, która wynajmowała trzy pokoje sublokatorom. Sama mieszkała w dwóch ze swoją służącą, Anfisą. Dwa lata przed wydarzeniami opisanymi w Mistrzu i Małgorzacie z mieszkania nr 50 w tajemniczy sposób zaczęli znikać ludzie. Pewnego wolnego dnia zjawił się w nim milicjant i wyprowadził jednego lokatora pod pretekstem, że trzeba coś podpisać w oddziale milicji. Następny lokator zaginął w poniedziałek, w środę – trzeci o nazwisku Biełomut. Żona Biełomuta znikła tego samego dnia później – właścicielka po powrocie z daczy nie zastała jej w domu, a wszystkie pokoje fatalnego mieszkania były zapieczętowane. Na trzeci dzień po zaginięciu sublokatorów Anna de Fougerais wyjechała na daczę i przepadła. Anfisa zniknęła następnej nocy.
Mieszkanie stało puste przez około tydzień, aż wprowadzili się do niego wraz z małżonkami: Stiepan Bogdanowicz Lichodiejew – dyrektor teatru „Variétés” i Michał Aleksandrowicz Berlioz – prezes zarządu Massolitu, jednego z największych stowarzyszeń literackich w Moskwie. Usługiwała im Grunia (którą Woland wysłał do krewnych z Woroneża).