Na początku lat dwudziestych XX wieku, liczne partie polityczne zachęcały wszystkie kobiety w kraju do wzięcia udziału w wyborach. Mimo tego że nie miały one jeszcze pełni praw wyborczych (Belgijki uzyskały pełne prawo wyborcze w 1948), pojawiały się plakaty wzywające je do wpływania na sposób głosowania ich mężów. Nadal zachęcano je także do podejmowania zatrudnienia, nawet w obliczu wzrostu bezrobocia wśród mężczyzn, co można zobaczyć w artykule Marie Delcourt z 1926 opublikowanym w La Femme wallonne. Kryzys gospodarczy z 1934 spowodował jeszcze większy wzrost bezrobocia. To skłoniło katolickiego senatora Georgesa-Ceslas Ruttena do złożenia propozycji ograniczenia pracy kobiet w fabrykach czy biurach. Delcourt ponownie zareagowała, publikując artykuł zatytułowany Le chômage et le travail des femmes. Argumentowała w nim, że pracodawcy, będący w większości posłami, chcieli zwalniać kobiety z pracy, ponieważ w konsekwencji zachęciłoby to mężczyzn do głosowania na nie. Jedynym rozwiązaniem w tej sytuacji było więc danie kobietom możliwości zagłosowania.
Przypisy
Kategoria:Belgia Kategoria:Organizacje feministyczne w Europie