W połowie 1940 roku ogłoszono nowy konkurs na wzór monet o nominałach 1 Ks i 50 h, w którym zwyciężyły propozycje malarza Gejzy Angyala, opracowane następnie przez duet Hám i Peter. Monetę jednokoronową, której rewers przedstawiał nominał okolony przez kłosy zboża i świerkowe gałązki wyemitowano 30 listopada 1940, zaś tę o nominale 50 h, z wizerunkiem pługu – 12 marca 1941 r. Obie wykonano z miedzioniklu (CuNi20). Siedem miesięcy później (6 października 1941 r.) rozpoczęto emisję srebrnych (Ag50Cu40Zn5Ni5) monet o nominale 20 Ks według projektu ustalonego przy pomocy rozstrzygniętego dwa lata wcześniej konkursu. Projektantem monety znanej jako „Bracia Sołuńscy” był Fraňo Štefunko. Na jej rewersie znalazły się postacie Cyryla i Metodego.
W roku 1942 zaczęto dostrzegać niedobór monet wykonanych z mosiądzu, które wobec trudnej sytuacji gospodarczej kraju usuwano z obiegu i przerabiano na inne przedmioty. W drugiej połowie 1942 roku według dotychczasowego wzoru rozpoczęto emisję monet z czystego aluminium – początkowo dwudziesto- a rok później także pięćdziesięciohalerzowych. Realizacji nie doczekały się natomiast plany zastąpienia tym surowcem także monet o mniejszym nominale, 10 h. W grudniu 1942 roku wyemitowano monety pięciohalerzowe, które bito z czystego cynku.