Maxime Weygand.

Utrata twierdzy brzeskiej spowodowała, że plan Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego uderzenia znad Bugu w skrzydło wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego i rozegrania tam decydującej bitwy przestał być realny. Wojska polskie cofały się nadal, a kolejną naturalną przeszkodą terenową dogodną do powstrzymania sowieckiej ofensywy była Wisła.

Działania wojsk w rejonie Mławy 6 sierpnia 1920 grupa pułkownika Eugeniusza Habicha otrzymała rozkaz obrony Mławy. Dwa dni później, słabo wyszkolony batalion 265 pułku piechoty mjr. Zygmunta Krudowskiego, wzmocniony 6 baterią 16 pułku artylerii polowej obsadził pozycje na wschód i południowy wschód od Mławy. Oddziały strzelców granicznych stały w pobliskim Grudusku. 8 sierpnia wzdłuż szosy Przasnysz – Grudusk rozpoczęła natarcie sowiecka 10 Dywizja Kawalerii. Częścią sił dokonała obejścia Gruduska od południa i rozbiła polskie oddziały strzelców granicznych. Tylko nielicznym udało się wycofać do Mławy. Wieczorem sowiecka zaatakowała Mławę od południowego wschodu i opanowała przedmieścia. Odrzucił ją przybyły właśnie koleją szwadron 3 pułku strzelców granicznych.