Eremiolirion amboense (Schinz) J.C.Manning & Mannh. – gatunek roślin należący do monootypowego rodzaju Eremiolirion J.C.Manning & F.Forest z rodziny Tecophilaeaceae, występujący endemicznie w wyżej położonych częściach środkowo-zachodniej i północno-zachodniej Namibii, wzdłuż lepiej nawodnionej, zachodniej krawędzi uskoku od zachodu od miasta Mariental na południu do Kaokoland na północy, oraz w południowo-zachodniej Angoli w pobliżu jeziora Arco. W Namibii bulwocebule tej rośliny są spożywane przez lokalne plemiona buszmenów.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów: έρημος (erimos – pustynia) oraz λυρίων (lirion – lilia).
Morfologia Pokrój Rośliny zielne o wysokości od 6 do 25 cm.
Pęd Kilka podziemnych bulwocebul o średnicy do 3 cm, pokrytych tuniką składającą się z gęstych, jasnych, białawo-brązowych, twardych i skórzastych włókien.
Liście Dwa odziomkowe, niemal wzniesione, wąskolancetowate, o rozmiarach (10–)15 – 25 × (8–)10 – 20 mm. Blaszki liściowe skórzaste, sztyletowato zakończone, o brzegach wygiętych do góry.