Tekst biblijny stanowił jedno z wykorzystanych źródeł.
Tekst Biblii Alfonsiny jest połączeniem tłumaczenia z Wulgaty z Kanonami Euzebiusza i Historią kościelną tego samego autora, który w swoich pracach korzystał z Septuaginty. Grande e general estoria wykorzystywała również rozproszone rozdziały dzieł Owidiusza, Lukana, Pliniusza Starszego, Józefa Flawiusza, Izydora z Sewilli, Petrusa Coméstora, Godofredo de Viterbo, Gautiera de Châtillona, Rogera de Lille, Geoffreya z Monmouth, Rodrigo Jiméneza de Rada czy Al-Guazila.
Podział Tekst biblijny jest podzielony na 6 części: część I – Pięcioksiąg; część II – Księga Jozuego, Sędziów, 1 i 2 Samuela, 1 i 2 Królewska; część III – Pieśń nad Pieśniami, Księga Przysłów, Mądrości, Koheleta, Psalmy, Izajasza, Ezechiela, Joela, Ozeasza, Amosa, Jonasza, Tobiasza, Hioba, 1 i 2 Kronik; część IV – Księga Jeremiasza, Daniela, Abdiasza, Sofoniasza, Lamentacje, Barucha, Habakuka, Judyty, Ezdrasza, Nehemiasza, Aggeusza, Zachariasza, Estery i Mądrości Syracha; część V – 1 Machabejska, 2 Machabejska; część VI –