W 1962 r. Japrisot był winien urzędowi skarbowemu 500 tysięcy franków zaległych podatków, więc gdy wydawca Robert Kanters poradził mu zarobić pieniądze napisaniem kryminału, tydzień później Japrisot przedstawił mu rękopis Przedziału morderców, a osiem dni później rękopis Pułapki na Kopciuszka. Oba rękopisy sprzedał po 250 tysięcy franków. Rossi obawiał się odbioru kryminału, dlatego wydał go pod pseudonimem Sébastien Japrisot, który powstał jako anagram liter jego imienia i nazwiska. Obie książki spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem i obie później sfilmowano, a Pułapka na Kopciuszka wygrała w 1963 r. Grand Prix wśród powieści kryminalnych. W międzyczasie pisarz pracował pod prawdziwym nazwiskiem nad satyrycznym albumem L′Odyssexe. W 1966 r. wydał kolejny kryminał i otrzymał nagrody prix d′Honneur i Best Crime Novel. W następnych latach tworzył historie kryminalne bezpośrednio jako scenariusze filmowe, a w 1978 r. powrócił do pisania powieści i od razu otrzymał nagrodę Deux-Magots.
Był żonaty, miał dwoje dzieci.