Przejęły one odpowiedzialność od nieskutecznych Sił Ochronnych ONZ.
thumb|left|250px|Rosyjscy żołnierze IFOR 5 stycznia 1996 Rada Federacji wydała decyzję o utworzeniu kontyngentu Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w operacji pokojowej sił wielonarodowych w celu wdrożenia porozumienia na rzecz pokoju w Bośni i Hercegowinie (ros. контингент Вооруженных Сил Российской Федерации в миротворческой операции многонациональных сил по выполнению Общего рамочного соглашения о мире в Боснии и Герцеговине).
Było to przełomowe wydarzenie, gdyż po raz pierwszy wojska Rosji, sukcesora Związku Sowieckiego, miały uczestniczyć w siłach NATO. Z przyczyn politycznych i organizacyjnych (IFOR funkcjonował w ramach struktur NATO) problematycznych z punktu widzenia Rosji. Zdecydowano się na inne rozwiązanie niż stosowane wobec sił innych państw, operacyjnie podległych dowódcom dywizji wielonarodowych: w Naczelnym Dowództwie Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) utworzono zarezerwowane dla rosyjskiego generała stanowisko zastępcy Naczelnego Dowódcy Sił NATO Europie (SACEUR).