Ponieważ głównym celem ataku na Tarakan było wykorzystanie lądowiska na wyspie, w skład sił inwazyjnych wchodziła również duża liczba jednostek naziemnych RAAF, w tym 61 Skrzydło Budowy Lotnisk, w skład którego wchodziła 1 i 8 Eskadra Budowy Lotnisk.

Siły, które wylądowały na Tarakanie, obejmowały także prawie tysiąc żołnierzy amerykańskich i holenderskich. Wśród żołnierzy amerykańskich znaleźli się inżynierowie Armii Amerykańskiej, którzy obsadzali barki desantowe LCM i LCVP sił inwazyjnych oraz kompania A 727. batalionu pojazdów amfibijnych armii amerykańskiej, która obsadzała jednostki LVT, a także Seabees Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych na pokładzie czołgów pływających. Siły holenderskie zostały zorganizowane w kompanię piechoty Ambonese dowodzoną przez holenderskich oficerów oraz w jednostkę do spraw cywilnych.

Japończycy