Wywiązał się doskonale z zadania, spychając kibiców i nie czyniąc nim krzywdy (w straszliwym ścisku na stadionie kilkaset osób odniosło obrażenia, 22 kibiców trafiło do szpitala, ale nikt nie zginął). Po półgodzinnej akcji policji udało się opróżnić boisko z kibiców i mecz ze znacznym opóźnieniem się odbył (wygrali Bolton Wanderers 2:0), ale warunki gry były takie, że w przerwie piłkarze nie mogli zejść z murawy, otoczonej szczelnie przez kibiców i policję. MImo to król Jerzy V wręczył osobiście Puchar Anglii.
Mecz przeszedł do historii pod nazwą "Finał Białego Konia" (White Horse Final), a koń Billie, który nadał służył w policji, stał się swoistym symbolem stadionu Wembley i Pucharu Anglii. Policjant George Scorey, który go dosiadał, był potem zapraszany na wszystkie finały Pucharu Anglii (nigdy nie skorzystał z zaproszenia, ponieważ zupełnie nie interesował się futbolem), a gdy koń Billie padł w 1930 roku, wiadomość ta obiegła całą Anglię. W 2005 r. po przebudowie Stadionu Wembley kładkę dla pieszych prowadzącą ze stacji metra na stadion nazwano Mostem Białego Konia (White Horse Bridge) - nazwę wybrano w plebiscycie kibiców. Przypisy
Bibliografia Stefan Szczepłek: Mecze, które wstrząsnęły światem. Warszawa, 2011.
Kategoria:Słynne konie Kategoria:Puchar Anglii w piłce nożnej