W latach 80. Lijjat zaczęła również brać udział w kilku targach i wystawach, co poprawiło jej sprzedaż i sprawiło, że marka "Lijjat" stała się dobrze znana. Marketing był realizowany za pośrednictwem gazet lokalnych, telewizji i radia. Instytucja sponsorowała programy i rozdawała prezenty dla zwycięzców konkretnych programów telewizyjnych. Pieniądze na reklamę zostały wydane przez Oddział ds. Polipropylenu, który je odzyskał, dodając do ceny toreb, które dostarczał do wszystkich oddziałów i oddziałów w całych Indiach.
W latach 80. i 90. ubiegłego wieku Lijjat zaczęła przyciągać uwagę zagranicznych gości i urzędników. Wiceprezydent Ugandy, dr Speciosa Wandira-Kazibwe, odwiedziła centralne biuro Lijjat w styczniu 1996, ponieważ chciała założyć podobną instytucję w Ugandzie. Lijjat rozpoczęła eksport swoich produktów z pomocą importerów handlowych w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, na Bliskim Wschodzie, w Singapurze, Holandii, Tajlandii i innych krajach. Jej roczny eksport wyniósł ponad 2,4 mln USD w 2001. Wraz ze wzrostem popularności, Lijjat zaczęła borykać się z problemem wprowadzania na rynek podrabianych papad. W czerwcu 2001, trzy osoby zostały aresztowane w związku z tym, w Bihar.