Johann Gottlieb Naumann (ur. 17 kwietnia 1741 w Blasewitz, zm. 23 października 1801 w Dreźnie) – niemiecki kompozytor i dyrygent.

Życiorys Syn kowala. Początkowo uczył się u kantora i organisty kościoła w rodzinnym Blasewitz i w Loschwitz, od 1754 roku kontynuował naukę w Dreźnie, gdzie śpiewał w chórze kościelnym. Jego nauczycielem był Gottfried August Homilius. W 1757 roku wyjechał wraz ze szwedzkim skrzypkiem Andersem Wesströmem do Hamburga, a następnie do Italii, gdzie odwiedził Wenecję, Rzym, Florencję, Padwę i Bolonię i studiował u Giuseppe Tartiniego i Giovanniego Battisty Martiniego. W 1764 roku dzięki wstawiennictwu Johanna Adolfa Hassego otrzymał angaż na dworze książęcym w Dreźnie, początkowo jako drugi kompozytor muzyki kościelnej, od 1765 roku jako kompozytor muzyki kameralnej, a od 1774 roku jako kapelmistrz. W latach 1765–1768 i 1772–1774, urlopowany z dworu, przebywał we Włoszech. W latach 1777–1780 na zaproszenie króla Gustawa III przebywał w Sztokholmie, gdzie zajmował się organizacją i reformą królewskiej kapeli dworskiej. Od 1785 do 1786 roku działał w Kopenhadze. Na zaproszenie Fryderyka Wilhelma II wielokrotnie gościł także w Berlinie.