W nowożytności chrzcielnicę dostrzeżono dopiero w XIX w. w Wenecji, w klasztorze kapucynów San Salvatore na wysepce Guidecca. W 1853 r. baptysterium zostało przeniesione do weneckiego Muzeum Correr. W 1942 r. zostało wymienione za dwa obrazy włoskiego mistrza z galerii Strossmayera, a dziś znajduje się w Muzeum Chorwackich Zabytków Archeologicznych w Splicie. Kopia chrzcielnicy znajduje się również w Muzeum Starożytności Ninu w Ninie.
Przeznaczenie Choć nie ma jednej, konkretnej daty przyjęcia chrztu przez Chorwatów, to przypuszcza się, że chrystianizacja tamtejszych elit rozpoczęła się już w wieku VII, a wymiar masowy zaczęła przybierać w wieku IX. Symbolem tego procesu jest właśnie marmurowa chrzcielnica Wyszesława. Spore wymiary baptysterium świadczą o tym, że było ono przeznaczone do chrzczenia osób dorosłych poprzez zanurzenie.
Inskrypcja Łaciński napis umieszczony na chrzcielnicy brzmi:
HEC FONS NE(M)PE SVMIT INFIRMOS VT REDDAT ILLVMINATOS, HIC EXPI-ANT SCELERA SVA QU(O)D [DE PRIMO] SVMPSERVNT PARENTE, VT EFFICIAN-TVR CHR(ISTI)COLE SALVBRITER CONFITENDO TRINV(M) P(ER)HENNE(M).