Część druga, rozpoczynająca się na odwrocie karty 146, zawiera Sentencje MenandraSentencje przyjmowano jako dodatek tekstuologicznie związany z tekstami biblijnymi i traktowano jak księgę mądrościową., Księgę Syracha, Psałterz, cztery Ewangelie, Apokalipsą, ApostołaDzieje Apostolskie, 7 Listów powszechnych i 14 Listów apostoła Pawła. i typikon zakończony notką autobiograficzną Mateusza Dziesiątego. Te dwie części spisał Mateusz Dziesiąty.
Na kartach 478–550 znajdują się pisane później przez pomocnika przy niewielkim wkładzie Mateusza formularze nabożeństw świątecznych. Rękopis jest zdobiony miniaturami, inicjałami i inicjalikami. Na marginesach znajduje się rozbudowany system oznaczeń oraz liczne uwagi. Pismo rękopisu jest wielobarwne: czarny, rubra (odcień czerwieni), złoto i błękit. Filiacja tekstów wskazuje, że część wileńska powstała na bazie źródeł wschodniosłowiańskich, natomiast część napisana w Supraślu na bazie peryferyjnych wzorców bałkańskich (Ewangelie wykazują podobieństwo do ewangeliarzy bośniackich, a Apokalipsa jest zbieżna z Kodeksem Hvala).