obejmowała: Dział Historyczno-Pamiątkowy – ukazywał epoki historyczne zaprezentowane z perspektywy dziejów Polskim poprzez wykorzystanie obiektów z wykopalisk, starożytności egipskich, pamiątek po osobistościach, rzemiosła artystycznego, medalionów, tkanin, biżuterii, dokumentów, dyplomów, rycin, rysunków czy fotografii, a także obrazów i miniatur. Galerię Obrazów – gromadziła obrazy o dużej wartości artystycznej (z polskich malarzy: Bacciarelli, Brandt, Fałat, Juliusz i Wojciech Kossakowie, Lampi, Matejko, z pierwszym swoim płótnem i Unią Lubelską, Michałowski, Norblin, Orłowski, Pochwalski, Wyczółkowski, a z obcych: Canaletto, Gerard, Mengs, Poussin, Vernet, Silvestre, Tycjan) oraz dział rycin, miedziorytów, sztychów, litografii, szkoły niemieckiej, holenderskiej, francuskiej i angielskiej (rysunki dawnych mistrzów m.in. Jana Brueghela, Rembrandta, Rubensa, w tym ponad dwadzieścia oryginalnych rysunków Albrechta Dürera). Zbrojownię – uważaną za najbogatszą część w Muzeum. Składały się na nią pochodzące z kolekcji Henryka i Jerzego Lubomirskich m.in. broń biała (szable królewskie, sztylety, jatagany) i palna (m.in. inkrustowane muszkiety z XVII wieku), sztandary, buławy, umundurowanie i inne militaria.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Muzeum Książąt Lubomirskich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.