W 1801 roku osiadł w Pradze, koncertując sporadycznie z Janem Ladislavem Dusskiem.
Twórczość Uważany na najwybitniejszego waltornistę II połowy XVIII wieku, przyczynił się do spopularyzowania rogu jako instrumentu solowego. W jego grze ceniono czystość intonacji, piękny ton, niuanse w cantabile, łatwe operowanie wysokimi dźwiękami, a także oryginalną ornamentykę.
Skomponował 11 koncertów na róg, 3 kwintety na róg, flet lub obój, skrzypce, fagot i wiolonczelę, 20 triów na 3 rogi, 56 duetów na 2 rogi, 6 triów na flet, skrzypce i fagot. Napisał podręcznik do gry na rogu (wyd. Paryż ok. 1798) i zbiór ćwiczeń na ten instrument (wyd. Paryż 1795, 2. wydanie 1800).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1746 Kategoria:Zmarli w 1803 Kategoria:Czescy kompozytorzy klasycyzmu Kategoria:Waltorniści