Dendrolycopodium – rodzaj roślin należących do rodziny widłakowatych. Obejmuje cztery lub pięć gatunków (różnica wynika z różnego statusu D. verticale uznawanego albo za odrębny gatunek lub utożsamianego z D. dendroideum). Rośliny te występują w Ameryce Północnej i wschodniej Azji. W tradycyjnym i częstym ujęciu (przyjętym m.in. we Flora of North America) gatunki tu zaliczane włączane są do szeroko ujmowanego rodzaju widłak Lycopodium. Rodzaj jako odrębny takson opisany został w 2003 i uznany został w systemie PPGI z 2016.
Są to widłaki naziemne, zimozielone, o pędach wznoszących się i rozgałęziających się. Nadziemne pędy rozwijają się przez 4–5 lat, przy czym rozgałęzienia powstają na wznoszącym się pędzie w drugim i trzecim roku, a kłosy zarodnionośne rozwijają się w trzecim i czwartym roku. Przyrosty w kolejnych latach porozdzielane są odcinkami o wyraźnie zagęszczonych liściach powstającymi w okresach zimowych. Rośliny te rosną w lasach liściastych i mieszanych, w zaroślach rozwijających się po wyrębach i na terenach otwartych.