Zrezygnowano z podziału na autyzm dziecięcy, autyzm atypowy, zespół Aspergera i in., zamiast tego wprowadzając rozróżnienie na podstawie możliwych zaburzeń rozwoju intelektualnego i upośledzeń języka funkcjonalnego. Zaburzenia hiperkinetyczne (F90) zmieniono na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (6A05) i wprowadzono podział na podtypy: dominująco nieuważny (6A05.0), dominująco nadpobudliwy-impulsywny (6A05.1) i mieszany (6A05.2). Ostra reakcja na stres (F43.0) została przeniesiona z rozdziału dotyczącego zaburzeń psychicznych i umieszczona w rozdziale „Czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt z systemem opieki zdrowotnej” (QE84). Tym samym w ICD-11 ostra reakcja na stres nie jest już uważana za zaburzenie psychiczne.
ICD-11 CDDR mały|Okładka ICD-11 CDDR Po intensywnym, wieloletnim procesie rewizji, w którym uczestniczyło prawie 15 000 klinicystów ze 155 krajów, WHO opracowała ICD-11 CDDG (), później przemianowaną na ICD-11 CDDR (). CDDR to kompleksowy podręcznik diagnostyczny do identyfikacji i oceny zaburzeń psychicznych przy użyciu ujednoliconej terminologii, podobny do DSM-5. ICD-11 CDDR została opracowana w podobnym czasie, co DSM-5, a grupy robocze obu projektów systematycznie spotykały się w celu omówienia poczynionych postępów. CDDR i DSM-5 są do siebie podobne, ale nie identyczne.