Dom w Walii mały|Plas Newydd, blisko Llangollen, sztycht W.L. Waltona i E. Jacques’a Nie chcąc być zmuszanymi do niechcianych małżeństw, przyszłe „Damy z Llangollen” opuściły razem hrabstwo Kilkenny w kwietniu 1778 r. Rodziny ścigały kobiety, na próżno jednak próbowano siłą zmusić je do rezygnacji z planów. Przeprowadziły się do Walii, a wkrótce dołączyła do nich służąca Sary, Mary Caryll.

Realizując swój plan, poznawały walijską wieś, ostatecznie osiedlając się w północnej Walii. Mieszkały najpierw w wynajmowanym domu we wsi Llangollen, a w 1780 r. przeniosły się do małego dworku na obrzeżach wioski, który nazywały Plas Newydd lub „nową rezydencją”. Wiodły życie według własnego, wymyślonego przez siebie systemu, chociaż mogły liczyć tylko na skromny dochód od nietolerancyjnych krewnych, a ostatecznie na emeryturę z tak zwanej „Civil List”. Decydując się na styl neogotycki, urządziły wnętrza Plas Newydd za pomocą boazerii z walijskiego dębu, ostrołuków i witraży, ponadto stworzyły obszerną bibliotekę, w której przyjmowały wielu znamienitych gości. Zatrudniły także ogrodnika, lokaja i dwie pokojówki. Doprowadziło to do znacznego zadłużenia i po jakimś czasie właścicielki musiały polegać na hojności przyjaciół.