handlem bronią.

Śmierć (1891) mały|Arthur Rimbaud (autoportret) w Harar w Etiopii w 1883 roku. mały|Grób Rimbauda w Charleville. Napis Priez pour lui oznacza „Módlcie się za niego”. Choroba (nowotwór kolana) zmusiła go do powrotu do Francji, dokąd przybył 9 maja 1891. 27 maja amputowano mu nogę, a 10 listopada tego samego roku zmarł w wieku 37 lat. Pochowany jest w rodzinnym Charleville.

Twórczość Jego życie urosło do rangi legendy, a nazwisko stało się symbolem obyczajowego buntu. Początkowo gorący zwolennik parnasizmu szkoły Théodore de Banville’a; później przedstawiciel symbolizmu kultywujący wypracowaną przez siebie „poetykę czystego zapisu”, „alchemię słowa” oraz „wstyd uczuć”. Często uważany również za duchowego przewodnika przyszłego pokolenia dekadentów.