Dalej kodeks Zabłockiego zawiera 3, 4 i 5 Księgę Ezdrasza, razem odpowiadające apokryficznej 4 Księdze Ezdrasza. Po nich w kodeksie znajdują się Księga Judyty, Estery i dopiero Księga Tobiasza z krótkim dodatkiem na początku. Następnie Księga Joba, Psałterz Dawidowy, Księga Przysłów i Pieśni nad pieśniami (nazwana „Piesniczki”) z nietypowym podziałem tekstu na głosy dla chóru. Kolejność następnych ksiąg jest zgodna z Wulgatą.
Badania kodeksu Badający rękopis ks. Ignacy Polkowski porównał go z 9 kodeksami czeskimi oraz dwoma kolejnymi w formie krótkich odpisów. Na tej podstawie uznał, że nie należy on do żadnej z czterech redakcji Biblii staroczeskiej, lecz mógł zostać przepisany z innej, nieznanej redakcji. Być może z tego samego źródła co rękopis Zabłockiego pochodzi Biblia królowej Zofii (ukończona w latach 1453–1455).
Vladimir Kyas uważał, że Biblia Jana Zabłockiego jest rękopisem kompilacyjnym. Zawiera cechy pierwszej, drugiej i trzeciej redakcji Biblii staroczeskiej, a także cechy właściwe tylko sobie. Niektóre księgi biblijne noszą cechy pierwszej redakcji, inne drugiej i pierwszej, a jeszcze inne drugiej i trzeciej. W niektórych miejscach Biblia Zabłockiego posiada cechy właściwe tylko sobie, których nie można odnaleźć w żadnym czeskim rękopisie biblijnym.
Przypisy
Bibliografia
Zabłockiego Kategoria:Manuskrypty z XV wieku Kategoria:Manuskrypty w Polsce