W latach 1968–1986 ks. Miazga zamieszkiwał w Warszawie, skąd dojeżdżał z wykładami do Lublina oraz pracował nad przygotowaniem kilkunastu książek, które ukazały się drukiem w wydawnictwie Uniwersytetu w Grazu (Austria)J. Bisztyga, op.cit., s. 48.. Ich tematyka objęła głównie badania muzykologiczne chorału gregoriańskiego, lecz także rozmaitych elementów historii muzyki polskiejJ. Bisztyga, Dorobek muzykologiczny ks. Tadeusza Miazgi, „Annales Lublinenses pro Musica Sacra” 2014, nr 5, s. 11-25.. Wspomagał go wówczas, w charakterze sekretarza, jego bratanek Mieczysław MiazgaZob. R. Jasiński, op.cit., s. 338..
Ostatnie lata życia Podupadłszy na zdrowiu, trzy ostatnie lata życia ks. Miazga spędził w środowisku księży w Radomiu, gdzie zmarł 21 września 1988 r. Po nabożeństwie żałobnym w diecezji sandomiersko-radomskiej oraz odprawieniu liturgii pogrzebowej w diecezji lubelskiejJ. Bisztyga, Ks. Tadeusz Miazga, op.cit., s. 49. zgodnie z życzeniem został pochowany na cmentarzu parafialnym w swoim rodzinnym miasteczku FrampoluR. Jasiński, op.cit., s. 340..
Katalog twórczości mszalnej ks. Tadeusza Miazgi
Łacińskie msze wielogłosowe