Zgromadzenie Misjonarzy Towarzystwa Maryi (monfortanie, łac. Societas Mariae Montfortana) – misyjne zgromadzenie zakonne na prawie papieskim w Kościele katolickim. Wspólnota została założona przez Świętego Ludwika de Montfort w 1705 roku wraz z powołaniem jego pierwszego ucznia-misjonarza, Mathurina Rangearda. Zakon składa się z kapłanów i braci, którzy służą zarówno w ojczyźnie, jak i w innych krajach. Rodzina Monfortańska składa się z trzech zgromadzeń (Towarzystwa Maryi, Córek Mądrości, Braci św. Gabriela) i Stowarzyszenia Maryi Królowej Serc (otwartego zarówno dla świeckich jak i dla kapłanów diecezjalnych i zakonnych).
Zgromadzenie bazuje na nauczaniu Świętego Ludwika Mari Grignion de Montfort oraz jego koncepcji niewolnictwa maryjnego (doskonałej drogi do Jezusa Chrystusa). Do tejże koncepcji nawiązał Karol Wojtyła, czerpiąc z Traktatu św. Ludwika hasło Totus Tuus (dosł. „Cały Twój”), jako swą dewizę biskupią i później papieską. Znanym niewolnikiem maryjnym i propagatorem tej idei jako niewoli miłości Maryi był kardynał Stefan Wyszyński, określany mianem „Prymasa Tysiąclecia”. Innym propagatorem tego nabożeństwa był św.