W późniejszym okresie przeprowadzono następne zmiany obiektu, a w 1914 roku założenie szkolne od strony podwórza zyskało więcej przestrzeni, kiedy wyburzono tam pomieszczenia gospodarcze.
W 1919 roku szkoła przyjęła za patrona Antoniego Małeckiego i funkcjonowała jako Szkoła Powszechna nr IX do września 1939 roku. W trakcie działań wojennych w budynkach szkoły utworzono szpital. Po 1945 roku ze względu na znaczne zniszczenie budynków mieszczących szkołę, wyburzono całkowicie jej zabudowę od ul. Głogowskiej, podwyższając zarazem o jedno piętro niezniszczoną część skrzydła budynku od ul. Strusia.
W 1945 roku w pozostałych zabudowaniach uruchomiono Szkołę Powszechną nr 3 i Szkołę Powszechną nr 4. Następnie pierwszą ze szkół przeniesiono, a drugą przemianowano na Szkołę Powszechną nr 9, która w tym miejscu funkcjonowała do 1 września 1951 roku, kiedy przeniesiono ją w inne miejsce. Po przeprowadzce obiekt wykorzystano, urządzając w nim szkołę dla dzieci specjalnej troski.
Współcześnie, po kolejnej przebudowie i przebiciu przejazdu pod częścią budynku, w zabudowaniach szkoły na parterze funkcjonuje sklep dyskontowy.
Przypisy
Bibliografia Wydawnictwo Miejskie Posnania, Kronika Miasta Poznania – Głogowska I, 2019/3, Architektura łazarskich szkół przy ul. Strusia i Berwińskiego, Dorota Molińska, s. 157-174, ISSN 0137-3552.
Kategoria:Budynki szkół i instytucji badawczych w Poznaniu Kategoria:Ulica Głogowska w Poznaniu