3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 402. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 45 pp. Później został przeniesiony do 60 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Ostrowie Wielkopolskim na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy I batalionu. 31 marca 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 116. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 listopada 1924 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1924–1926. 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. W czerwcu 1927 został przydzielony do 23 Dywizji Piechoty w Katowicach na stanowisko szefa sztabu. W grudniu 1929 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko szefa oddziału. We wrześniu 1930 został przeniesiony do 16 Pułku Piechoty w Tarnowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 4 lipca 1932 został przydzielony do składu osobowego inspektora armii gen. dyw. Mieczysława Norwid-Neugebauera w Toruniu na stanowisko II oficera sztabu. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty.