Słabo rozłożone fragmenty mchów, pędów turzyc i innych roślin torfowiskowych z możliwą domieszką gałązek lub szyszek tworzą w stanie wilgotnym porowatą, elastyczną, gąbczastą masę, w stanie suchym przypominającą wojłok. Symbol: tg Struktura włóknista Struktura tkankowa występująca w materiałach organicznych – słabo i średnio rozłożonych torfach turzycowiskowych i szuwarowych (R<65%) o wyraźnie włóknistym charakterze. Przeważają drobne korzonki turzyc, kłącza i korzonki trzciny, czasem też skrzypu. Daje się już zauważyć amorficzne związki humusowe. Niekiedy jest domieszka kory lub gałązek drzew. Symbol: tw Struktura drzewna Nowo-wydzielona struktura tkankowa, gdzie występuje duży udział nierozłożonego drewna w masie torfu amorficznego lub włuknistego. Symbol: tk
Stopień wykształcenia struktury i wielkość agregatów Odmiana struktury glebowej jest określana na podstawie stopnia ukształtowania i trwałości struktury w glebie. Wydziela się cztery stopnie strukturalności: Struktura bezagregatowa Nie jest możliwe makroskopowe dostrzeżenie ani agregatów, ani wyraźnych linii odspojenia. Gdy materiał jest sypki strukturę określamy jako rozdzielnoziarnistą, gdy materiał jest zwięzły – jako spójną (określenie „gleba bezstrukturalna” jest błędne). Symbol: 0 Struktura agregatowa słaba