Jan Ernesti, Johannis Ernesti (ur. 23 lipca 1632 w Kisielicach, zm. 10 grudnia 1709 we Wrocławiu) – niemiecko-polski leksykograf, autor podręczników do nauki języka polskiego dla Niemców, nauczyciel i pastor.
Od 1645 uczęszczał do gimnazjum w Elblągu, a od 1645 w Toruniu. W Toruniu prawdopodobnie uczył się języka polskiego, co było istotne dla jego późniejszej działalności leksykograficznej. W 1657 wyjechał do Niemiec, gdzie podjął naukęKobel 2017 teologiiAnna Burzyńska-Kamieniecka, Anna Dąbrowska, 2014: Tradycje nauczania języka polskiego jako obcego we Wrocławiu. W: A. Dąbrowska i U. Dobesz (red.): 40 lat wrocławskiej glottodydaktyki polonistycznej. Wyd. Atut, strona 346 w Wittenberdze na tamtejszym uniwersytecie, ale po jakimś czasie zrezygnował z edukacji. W 1662 uczył w szkole w Bojanowie w Wielkopolsce. W roku 1670 przeprowadził się z Bojanowa do Wrocławia, by prowadzić tamtejszą Miejską Szkołę Polską, czym zajmował się do śmierciEncyklopedia Wrocławia, hasło Miejska Szkoła Polska, Wrocław 2006. Był też duchownym w protestanckim kościele św. Urszuli i Jedenastu Tysięcy Dziewic.
Publikacje J. Ernestiego