25 stycznia 1945 w Spalonym Dworze doszło do mordu dokonanego przez członków SS na 57 ewakuowanych więźniach obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau podczas tzw. „marszu śmierci”. Niemcy wypędzili nocujących w stodole więźniów i kazali im uciekać po śniegu do lasu. Wówczas SS-mani zaczęli do nich strzelać z karabinów maszynowych. Zwłoki zabitych w Spalonym Dworze zostały w 1946 pochowane w zbiorowych mogiłach na cmentarzu komunalnym i cmentarzu żydowskim w Prudniku. W okresie walk w rejonie Prudnika w marcu 1945, czołgi Armii Czerwonej ostrzelały folwark. W wyniku ostrzału doszczętnie spłonął budynek stodoły i bukaciarnia. Narzędzia folwarku zostały wywiezione do ZSRR. mały|Pozostałości folwarku (2020) Miejscowa ludność zaczęła określać ruiny folwarku mianem Spalony Dwór. Cegły i kamienie z pozostałości folwarku wykorzystywane były do prac budowlanych przy okolicznych gospodarstwach. Grunty, które dotychczas były własnością folwarku, w wyniku komasacji zostały przydzielone rolnikom z Niemysłowic, którzy nie posiadali we wsi budynków gospodarczych.