W czerwcu 1969 roku Elar występuje w półfinale II Festiwalu Muzycznego w Krakowie obok Romualda & Romana i Paktu, zaś Waldemar Domagała, działający wówczas równolegle, jako solista, bierze udział w koncercie zatytułowanym „Każdy kiedyś zaczynał” w ramach VII Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie jako solista wykonuje utwór pt. Gdyby wszystkie kwiaty (muz. Aleksander Nowacki – sł. Andrzej Kuryło) i otrzymuje wyróżnienie. Red. Marek Garztecki w wyżej wymienionym numerze Jazzu, twierdzi, że zespół nagrywał w PR Wrocław, zaś 6 listopada 1969 roku powstały studyjne nagrania zespołu (dokonane w składzie: W. Domagała, J. Czeladyn, K. Tomys, G. Zydel): Moloch (muz. Waldemar Domagała – sł. Andrzej Kuryło) i Wrocławski czas (muz. W. Domagała – sł. R. Wojtyłło), zarejestrowane dla Redakcji Muzycznej Polskiego Radia w Warszawie. Oprócz nietuzinkowej barwy głosu Waldemara Domagały można w nich usłyszeć dobre solówki gitarowe Czeladyna z rozbudowanymi partiami improwizacyjnymi zespołu, które wówczas stanowiły novum, podobnie jak czas trwania każdego z utworów (około 5-6 minut), wychodzący poza schemat 3-minutowej piosenki. W listopadzie 1969 roku Moloch znalazł się na 18. miejscu Listy Przebojów Rozgłośni Harcerskiej, a w styczniu 1970 roku na 15. miejscu Radiowej Listy Przebojów.