W tym samym roku z zespołem wystąpił kilka razy, jako gość, także afrykański student Victor Ocamey (śpiew), który uratował członków grupy przed kłopotami w Dzierżoniowie z powodu dużego spóźnienia, którego powodem była awaria samochodu. W latach 1966 i 1967 Elar 5 gościł w ówczesnych mediach, tj. z kilkoma piosenkami w TVP Wrocław, gdzie autorem stylowej scenografii, użytej w tym programie i złożonej z lamp gazowych był Stanisław Lose oraz w Programie III Polskiego Radia, występując w audycji radiowej poświęconej działalności zespołu. Ponadto grupa zaczął regularnie występować we wrocławskim klubie studenckim Pałacyk (było to miejsce spotkań, które w owym czasie miało wyrobioną renomę w całym kraju i było mocno zorientowane na jazz, przez co niewielu grupom rockowym udało się tam wystąpić), a także w wielu innych klubach wrocławskich (Piwnica Świdnicka, Społem i in.). W tym okresie zespół był już dwukrotnym zwycięzcą turnieju o „Złotą Gitarę Pałacyku” (była to I edycja w 1965 i III edycja w 1967), trzykrotnym zdobywcą proporca ZSP, laureatem wrocławskich eliminacji do półfinału Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, które odbyły się w dn. 25–26 marca 1966 roku (zajęcie 2.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ELAR · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.