W 1815 roku, po krótkim pobycie w Monachium, ponownie wrócił do Würzburga.
Twórczość Jego styl zbliżony jest do twórczości szkoły mannheimskiej i Josepha Haydna. Swoją twórczością przyczynił się do spopularyzowania w Niemczech muzyki kameralnej z udziałem fortepianu. Jego styl klasyfikowano jako miękki, jego liryczne sonaty o luźnej strukturze przypominają te tworzone później przez Schuberta.
Oprócz wystawionej w 1782 roku w Neapolu opery Il Farnace skomponował 26 symfonii, 4 uwertury koncertowe, 6 koncertów fortepianowych, kwintet fortepianowy, 46 triów na fortepian lub klawesyn, 28 sonat na fortepian lub klawesyn, Grand Quintette na 2 skrzypiec, 2 altówki i wiolonczelę, 31 sonat skrzypcowych, 6 duetów na skrzypce i altówkę, 13 sonat fortepianowych, 125 pieśni, 4 msze, 2 Te Deum.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy klasycyzmu Kategoria:Niemieccy organiści Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1750 Kategoria:Zmarli w 1817 Kategoria:Ludzie urodzeni w Würzburgu