Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej, a następnie został internowany w Birsztanach. W latach 1940–1944 był więźniem oflagu II C Woldenberg. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Warszawy, gdzie pracował kolejno: w Biurze Odbudowy Stolicy (1945–1946), jako kierownik w Biurze Projektów Odbudowy Wsi (1946–1948) oraz jako kierownik pracowni w Centralnym Biurze Projektów Architektury i Budownictwa (1948–1951). Następnie kierował pracownią Centralnego Biura Projektów Budownictwa Wiejskiego (1950–1951), a następnie był projektantem Biura Projektów „Miastoprojekt Specjalistyczne” (1951–1953). W latach 1953–1964 pełnił funkcję głównego architekta Komitetu Urbanistyki i Architektury oraz Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Mazowieckiego Biura Projektów Budownictwa ogólnego. Przez kilka miesięcy 1964 roku kierował wydziałem Departamentu Nadzoru Budowlanego Ministerstwa Budownictwa i Materiałów Budowlanych, skąd – w związku z wygraniem konkursu na projekt zespołu budynków SGGW w Warszawie – przeszedł do pracy w Miastoprojekcie Stolica Południe. Od 1967 roku pracował w Mazowieckim Biurze Projektów Budownictwa Ogólnego.