Mecz piłkarski Chile – Włochy, nazywany również bitwą o Santiago (wł. Battaglia di Santiago, hiszp. Batalla de Santiago) – mecz piłkarski rozegrany 2 czerwca 1962 na Estadio Nacional de Chile w Santiago, w ramach drugiej kolejki grupy B Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1962, pomiędzy gospodarzami turnieju Chile a Włochami.
Swoją nazwę zawdzięcza bardzo wysokiemu poziomowi przemocy podczas meczu, w czasie którego wyrzucono dwóch graczy, dochodziło do bijatyk i bardzo brutalnych zagrań, czterokrotnie musiała też interweniować policja. Sędzią spotkania był Ken Aston, który stał się znany z wprowadzenia żółtych i czerwonych kartek. Mecz ten nazywany jest najbardziej brutalnym meczem w historii mundiali.
Tło Starcie drugiej kolejki grupy B pomiędzy Chile a Włochami już samo w sobie wywoływało wiele emocji i kontrowersji, które zostały jeszcze bardziej podsycone przez opis stolicy Chile w jednym z artykułów napisanych przez dwóch włoskich dziennikarzy, Antonio Ghirelliego i Corrado Pizzinelliego. Napisali oni między innymi, że Santiago to zaułek, gdzie „telefony nie działają, taksówki są tak rzadkie jak wierni mężowie, a za telegram płaci się ręką i nogą”. Panują tam głód, analfabetyzm i alkoholizm.