Po południu 17 sierpnia Brygada Jazdy Ochotniczej wyzwoliła Międzyrzec, zdobywając tabory 170 BS. Swoimi działaniami zablokowała wojskom bolszewickim drogę odwrotu na Brześć Litewski.
Następnego dnia o świcie, wykonując rozkazy dowództwa 3 Armii, brygada wyruszyła w kierunku Drohiczyna z zadaniem zajęcia przepraw na Bugu. Około południa kawalerzyści wyzwolili Mordy, w których wzięto około 60–100 jeńców. Niedługo później polskie patrole przyniosły wiadomość, że w Sokołowie Podlaskim znajdują się znaczne siły przeciwnika, których liczebność szacowano na 2 tys. żołnierzy, wspartych kilkoma bateriami artylerii. Major Jaworski słusznie przewidział, że ze względu na obecność artylerii i taborów przeciwnik będzie usiłował przeprawić się przez Bug we Frankopolu, gdyż do tej przeprawy prowadziła z Sokołowa utwardzona droga. Porozumiawszy się z dowództwem 1 Dywizji Piechoty Legionów, postanowił zająć Frankopol nocnym uderzeniem i tym samym zablokować bolszewikom drogę odwrotu.
Przebieg bitwy Grupa jazdy mjr. Jaworskiego składała się z trzech dwuszwadronowych pułków jazdy ochotniczej: 1. wołyńskiego, 2. lubelskiego, 3. siedleckiego. Przed rozpoczęciem kontrofensywy wzmocniono ją dodatkowo doświadczonym 4. dywizjonem 1 pułku strzelców konnych.