Komunikacja M2M została wykorzystana w takich aplikacjach jak telemetria, przemysł, automatyka i SCADA. Do czasów inteligentnego licznika M2M łączące urządzenie telefoniczne z komputerem, zostało po raz pierwszy opracowane przez Theodore'a Paraskevakosa podczas pracy nad jego systemem identyfikacji dzwoniącego (CallerID) w 1968, a później opatentowane w Stanach Zjednoczonych w 1973. System ten, różniący się od wskaźnika wywołań panelu z lat dwudziestych i automatycznego numeru identyfikacji z lat czterdziestych XX wieku, który przekazywał numery telefonów do maszyn, był poprzednikiem obecnego identyfikatorem dzwoniącego wyświetlanego w telefonie. Podczas pracy dla Boeinga opracował zdalny czujnikowy system monitorowania (AMR).
Komunikacja komórkowa M2M Podczas gdy telefonia komórkowa staje się coraz bardziej powszechna, wiele maszyn nadal korzystało z linii stacjonarnych (POTS, DSL, kablowe) do łączenia się z siecią IP. Branża komunikacji komórkowej M2M pojawiła się w 1995, kiedy Siemens utworzył dział modułów telefonów komórkowych, w celu opracowania i uruchomienia modułu danych GSM o nazwie M1 opartego na telefonie komórkowym Siemens S6 do zastosowań przemysłowych M2M, umożliwiając maszynom komunikować się przez sieci bezprzewodowe.