W Nowym Jorku Ileana Castelli uczęszczała na wykłady na Uniwersytecie Columbia, na których poznała naukowca amatora Michaela Sonnabenda. W 1959 roku rozwiodła się z Castellim, a następnie wyszła za Sonnabenda i wraz z nim wyjechała do Rzymu, a potem do Paryża. W 1962 roku otworzyli na ulicy Quai des Grands-Augustins galerię, w której zaprezentowali prace Jaspera Johnsa. Otworzyli też drugą galerię na Rue Mazarine. Na wystawach organizowanych W swoich galeriach wprowadzili na rynek europejski przedstawicieli amerykańskiego pop-artu i minimalizmu, m.in. Andy’ego Warhola i Roya Lichtensteina, a także Jima Dine, Jamesa Rosenquista, Claesa Oldenburga, George’a Segala, Donalda Judda i Roberta Morrisa.
Galeria w Paryżu funkcjonowała do 1980 roku, choć w 1971 otworzyła kolejną galerię w nowojorskim SoHo, nazwaną Sonnabend Gallery. Prezentowała tam prace zarówno artystów amerykańskich (m.in. Mel Bochner, Barry Le Va, William Wegman, Vito Acconci oraz John Baldessari), jak europejskich (Jannis Kounellis, Mario Merz, Gilberto Zorio, Boyd Webb oraz Bernd i Hilla Becher).