Sąd Najwyższy (kor. 대한민국 대법원) – naczelny organ władzy sądowniczej w Korei Południowej. Mieści się w Seulu.
Historia 1 maja 1948 roku na mocy rozporządzenia nr 192 o przepisach wojskowych ogłoszono ustawę o rozdzieleniu sądów od ministerstwa sprawiedliwości i przeniesieniu najwyższej władzy sądowniczej do Sądu Najwyższego.
Na mocy konstytucji z 17 lipca 1948 roku sądownictwo zostało ustanowione jako jeden z trzech filarów władzy. Jego działanie, jak i sądów niższej instancji, określają przepisy prawne i ustawy.
Członkowie W skład Sądu wchodzi 14 niezawisłych sędziów, w tym prezes Sądu Najwyższego, którego mianuje prezydent, za zgodą Zgromadzenia Narodowego. Prezydent wybiera także każdego z 13 pozostałych sędziów za rekomendacją prezesa i zgodą Zgromadzenia Narodowego.
Prezes jest wybierany na sześcioletnią i nieodnawialną kadencję, natomiast pozostali sędziowie mogą zostać wybrani ponownie, także na sześcioletnią kadencję. Żadnego z nich nie można usunąć z pełnionej funkcji, z wyjątkiem sytuacji, w których sędzia został oskarżony o popełnienie czynu zabronionego lub dostał wyrok kary więzienia. Jeśli sędzia jest niezdolny do sprawowania powierzonych mu zadań, z powodu upośledzenia fizycznego lub mentalnego, może on zostać odwołany ze stanowiska i przejść na emeryturę.