Technika internetu taktylnego opiera się na wielodostępnym przetwarzaniu brzegowym w chmurze (ang. Multi-access edge computing - MEC) z wykorzystaniem wirtualnej lub rzeczywistości rozszerzonej do sterowania sensorycznego i wyczuwalnego. W założeniu jest to nowy wymiar interakcji człowiek-maszyna, zapewniając niskie opóźnienie wystarczające do zbudowania interaktywnych systemów w czasie rzeczywistym. Nowa technika została zaprojektowana do działania w dotykowym środowisku wirtualnym na odległość prawie 150 km w czasie mniejszym niż milisekunda. Tak krótki czas reakcji transakcji ma dodatkową zaletę w postaci zwiększenia bezpieczeństwa. Uwierzytelnienie jest zapewniane przez powiązaną fizyczną transmisję i wykorzystanie biometrycznych systemów dotykowych zwanych „nieklonowanymi funkcjami fizycznymi”. Zastosowania Internet taktylny ma umożliwić szybką interakcję z odległymi osobami i systemami dostępnymi informatycznie, utrzymując czas reakcji rzędu milisekund.