Esteban Caamaño Bernal (ur. 25 grudnia 1925 w El Puerto de Santa María, zm. 19 czerwca 2006 tamże) – hiszpański polityk i działacz związkowy, poseł do Kongresu Deputowanych i senator, od 1986 do 1989 poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji.
Życiorys Jego ojciec pracował w drukarni, matka zaś zajmowała się domem. Zdobył wykształcenie podstawowe, od 14 roku życia pracował jako ogrodnik w winnicach. Przez wiele lat aktywny w organizacjach związkowych (początkowo tajnych), w których obejmował kierownicze stanowiska na poziomie lokalnym i krajowym. Formalnie był członkiem frankistowskiego Sindicat Vertical, z którego wydalono go za żądania demokratyzacji. W 1961 należał do założycieli Unión Sindical Obrera, działał także w Sindicato de la Vid oraz ostatecznie w powiązanym z lewicą ruchu Unión General de Trabajadores. Za swoją aktywność związkową w latach 60. i 70. został sześciokrotnie aresztowany i dwukrotnie skazany (podczas jednego z procesów jego obrońcą był Felipe Gonzalez); odebrano mu również paszport.