Plany zakładały debiut PA123 pod koniec sezonu 1971. Nie zostały one zrealizowane, a zespół ze wsparciem Martini zadebiutował egzemplarzem PA123/1 w Grand Prix Belgii 1972. W tym czasie zbudowano wersję PA123/2, którą Nanni Galli zajął trzecie miejsce w nieoficjalnym Grand Prix Republiki Włoskiej. Ten egzemplarz okazał się szybszy od PA123/1, a Galli w Grand Prix Wielkiej Brytanii zakwalifikował się na osiemnastym miejscu. W dalszej części sezonu Galli i Derek Bell dzielili się tym samochodem, ale nie zdołali ukończyć żadnego wyścigu. Kierowcy używali również nowego samochodu PA123/5, którym także ani razu nie dojechali do mety.
W 1973 roku nowym kierowcą Tecno został skonfliktowany z Marchem Chris Amon. W celu opracowania nowego samochodu Luciano Pederzani skontaktował się z Allanem McCallem, który we współpracy z Eddiem Wiessem w ciągu miesiąca zaprojektował i zbudował nowy samochód, oznaczony jako PA123/6. Główną zmianą w porównaniu do PA123 sprzed roku było zastąpienie ramy rurowej monokokiem. Tymczasem z inicjatywy Martini i Chrisa Amona Gordon Fowell i Alan Philips z firmy Goral otrzymali zlecenie zaprojektowania odrębnego samochodu, E731. Jako że prace nad tą wersją przedłużały się, McCall namówił Amona do przetestowania PA123/6.