Decyzja ta okazała się strategicznym błędem, lecz była poparta uzasadnionymi przesłankami, gdyż raporty wywiadowcze sugerowały, że rozszerzenie ofensywy na dalszą część Katalonii może pociągnąć za sobą francuską interwencję. Do 15 kwietnia frankiści dotarli do Morza Śródziemnego w Vinaròs, a do 19 kwietnia kontrolowali już 64 km odcinek wybrzeża. Ta seria zwycięstw, zapoczątkowana bitwą o Teruel, zrodziła w nacjonalistach przekonanie, że wojna została już prawie wygrana.
Jednak Francuzi ponownie otworzyli granicę, a pomoc wojskowa, która została już zakupiona przez rząd republikański, lecz była przetrzymywana we Francji z powodu embarga, napłynęła ponownie do Hiszpanii i zaopatrzyła siły republikańskie. Spowolniło to postępy frankistów, gdyż republikańska obrona stała się o wiele sztywniejsza. Na razie całkowity upadek armii republikańskiej został powstrzymany i chociaż nacjonaliści kontynuowali inne ataki na północy w kierunku rzeki Segre oraz w rejonie Walencji, ofensywa aragońska została ostatecznie zakończona 19 kwietnia, gdyż opór na wybrzeżu okazał się o wiele silniejszy, niż się spodziewano.
Przypisy
Bibliografia
Bitwa o Aragonię Kategoria:Bitwy hiszpańskiej wojny domowej Kategoria:Bitwy w 1938