Pracował jako młodszy pracownik naukowy, a następnie starszy pracownik naukowy w Instytucie Geofizycznym Akademii Nauk ZSRR, a od lipca 1953 do października 1955 starszy pracownik naukowy i jednocześnie sekretarz Wydziału Matematyki Stosowanej Instytutu Matematycznego Akademii Nauk ZSRR. Od października 1955 do listopada 1963 kierował Wydziałem Matematycznym Instytutu Naukowo-Badawczego-101 w mieście Czelabińsk-40 (obecnie Oziorsk), następnie kierował laboratorium i wydziałem metod numerycznych mechaniki ciągłej w Centrum Obliczeniowym Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR w Nowosybirsku, w 1976 został dyrektorem Instytutu Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR, którego w 1980 został członkiem Prezydium. Jednocześnie zajmował się działalnością dydaktyczną jako kierownik wydziału Nowosybirskiego Uniwersytetu Państwowego, w 1960 otrzymał tytuł profesora. W 1966 został członkiem korespondentem, a w 1970 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Był autorem i współautorem ponad 350 prac naukowych i 15 monografii.