Jurij Nikołajewicz Babajew (ros. Юрий Николаевич Бабаев, ur. 21 maja 1928 w Moskwie, zm. 6 października 1986 tamże) – radziecki fizyk.
Życiorys Po ataku Niemiec na ZSRR wraz z rodziną został ewakuowany do Leninabadu (obecnie Chodżent), w 1946 skończył szkołę średnią w Moskwie, później studiował na Wydziale Fizycznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, w 1950 ukończył z wyróżnieniem studia. Był starszym laborantem w laboratorium Biura Konstruktorskiego-11 w mieście Arzamas-16 (obecnie Wszechrosyjski Instytut Naukowo-Badawczy Fizyki Eksperymentalnej (WNIIEF) w mieście Sarow), pracując nad rozwojem radzieckiej broni atomowej, w tym nad pierwszym radzieckim ładunkiem termojądrowym (zdetonowanym w 1953). Brał udział w testowaniu wielu nowych radzieckich broni. Był jednym z twórców car-bomby (1961), największej na świecie bomby wodorowej. W 1964 został szefem wydziału, później zastępcą kierownika sektora WNIIEF. Wypromował wielu kandydatów i doktorów nauk. W 1960 został doktorem nauk technicznych, w 1962 profesorem, a w 1968 członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR.