Dziersław z BorzymowaWystępuje również jako Dersław z Borzynowa. herbu Kopacz (ur. ok. 1390 w Borzymowie, zm. 26 października 1452 w Kazimierzu) – polski duchowny rzymskokatolicki, dwukrotny rektor Uniwersytetu Krakowskiego, prawnik oraz dyplomata, kaznodzieja i spowiednik Władysława II Jagiełły. Uczestnik soboru w Bazylei, zagorzały koncyliarysta.
Życiorys Pochodzenie i wykształcenie Był synem Mikołaja, szlachcica z Borzymowa. Data jego urodzin nie jest znana, jednak przyjmuje się, że miało to miejsce około 1390 roku.
W 1408 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Krakowskim, dwa lata później uzyskał tytuł bakałarza sztuk wyzwolonych. Zapewne sięgnął również po stopień magistra, jednak nie zachowały się poświadczenia jego promocji.
Działalność uniwersytecka Rozpoczął następnie studia prawnicze, około 1420 r. uzyskał tytuł bakałarza dekretów. Najprawdopodobniej około 1430 r. odbył promocję doktorską, gdyż już w 1430 r. miał stopień magistra dekretów. Ze stopniem doktora występuje w źródłach od 1431 r.
Podczas kadencji 1431/32 i 1438 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Krakowskiego, na przełomie lat 1434 i 1435 zastępował nieobecnego wtedy Jana Puszkę. W 1444 r. pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa.