Tam po odpoczynku wyruszył w dalszą trasę i pomimo utrzymującej się fatalnej pogody w ciągu dwóch dni pokonał 146 km i dotarł do Golovin., gdzie pakunek odebrał od niego Charlie Olson, a potem przejął go Gunnar Kaasen i dostarczył do Nome.
Wydarzenie to nazwano Wielkim wyścigiem miłosierdzia, lub też Biegiem surowiczym a upamiętnia je doroczny wyścig psich zaprzęgów Iditarod Trail.
Po wyścigu Bieg podobnie jak i innym maszerom, przysporzył mu popularności i w 1926 roku, wyruszył z ok. 40 psami i eskimoskim przewodnikiem w tournée po USA. Trasa zakończyła się w styczniu 1927 roku w Poland Spring wyścigiem psich zaprzęgów, podczas którego ścigał się z Arthurem Waldenem, założycielem New England Sled Dog. Rozgłos i wzrost zainteresowania psimi zaprzęgami pozwoliły mu wraz z partnerką Elizabeth Ricker założyć hodowlę husky syberyjskich.
W 1928 roku zamieszkał na stałe w Fairbanks na Alasce. W 1931 roku zakończył współpracę z Ricker, a w kolejnym roku wziął udział w pokazowym wyścigu psich zaprzęgów podczas zimowej olimpiady w Lake Placid, gdzie zdobył srebrny medal.