Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego – zgromadzenie zakonne (habitowe), zwane benedyktynkami samarytankami lub samarytankami (skrót OSBSam), założone w 1926 w Warszawie przez s. Wincentę Jadwigę Jaroszewską. Charyzmatem zgromadzenia jest wielbienie sprawiedliwości Bożej. W duchowości zgromadzenia dominują takie elementy, jak: pokuta, duch przebaczenia i miłość krzyża. Samarytanki realizują swój charyzmat wśród osób dotkniętych niepełnosprawnością intelektualną, zepchniętych na margines społeczny i zagubionych moralnie. Dewizą zgromadzenia są słowa z 1 Listu św. Jana: „Deus caritas est”, tzn. Bóg jest miłością ().
Historia zgromadzenia mały|240px|Czcigodna Służebnica Boża s. Wincenta Jadwiga Jaroszewska – założycielka Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego mały|240px|Dom generalny benedyktynek samarytanek w Niegowie – Samarii 6 stycznia 1926, Jadwiga Jaroszewska podjęła samodzielną pracę w szpitalu św. Łazarza w Warszawie, przy ul. Książęcej 2. Dzień ten przyjmuje się jako datę powstania zgromadzenia. Została zatrudniona jako ochotniczka na próbę za jedną rację żywnościową, bez wynagrodzenia na nieistniejącym etacie dozorczyni chorych. Swoją pracę zaczęła na tzw. Ogóle, tzn.